Het was al een tijdje aan het borrelen. Natuurlijk, we hebben heel wat avonturen beleefd in Almere. Via mijn werk als computeroperator bij het NCCW, dat onlangs was verhuisd van een luxe villa in Baarn naar de Markenlaan in Almere Haven, werd het ons makkelijk gemaakt een woning te bemachtigen. Hoe anders is dat nu.
Het werd een appartement aan de Goedewerf in Almere Haven. Dat werd de basis van wat een heel lang verhaal zou worden.
Een pril begin
Ons gezinnetje van twee werd al gauw uitgebreid met een derde gezinslid. Zowel Wil als ik kwamen uit een gezin met liefde voor huisdieren. Er zou dus absoluut een hond komen. We bezochten het asiel in Almere, maar daar waren op dat moment redelijk wat vechthonden in de opvang. Niet echt onze keuze. We reden naar Amsterdam Osdorp, een ons welbekend asiel en opvang.
We stonden voor een kennel met twee herdershonden… mooie dieren. Maar wanneer we dichterbij komen grommen ze vervaarlijk met ontblote tanden. Jammer jongens, gemiste kans. Ik draai me om en kijk recht in de smekende ogen van een Mechelse herder die met schuin hoofd ons leek aan te kijken. Het was liefde op het eerste gezicht. We mogen even wandelen en de klik was er vrijwel meteen. Almere was een bewoner rijker. Eenmaal thuis op de Goedewerf waren Wil en ik het al snel eens, ze, het was een teefje, zou Hertha gaan heten.
Het maken van herinneringen begint
Ik spring even naar de actualiteit. Over zo’n drie maanden bereik ik de 70 jarige leeftijd. OMG, ik wil dat nog helemaal niet…
Helaas heb ik daar niets over in te brengen. Wat inherent is aan een hogere leeftijd is het ophalen van herinneringen. En dat zijn er in mijn geval velen. Daarbij heb ik nu alle tijd om me te werpen op een liefhebberij, schrijven van verhalen. Over de begin jaren van Almere vanaf eind jaren ’70, de verhuizing naar Almere Haven, later gevolgd door een verhuizing naar Almere Stad.
En tenslotte de rust vinden in een dorp in Súdwest-Fryslân. Kortom, veel, heel veel leesvoer.
Maar goed opgevoed als ik ben, ik wil heel graag weten om mensen op die verhalen zitten te wachten. De huidige maatschappij is namelijk sterk veranderd. Van het bijna dorpse karakter van Almere Haven, via een van de grootste wijken van Almere Stad, Tussen de Vaarten, waar de verandering langzaam maar zeker merkbaar werd, tot Warns in Friesland. Het omkijken naar elkaar, in Friesland zo mooi Mienskip geheten, werd een hard ikke-ikke mentaliteit. En eerlijk, daar heb ik het nog wel eens moeilijk mee.
Dus de verhalen en de tijd om te te schrijven zijn voorhanden, dus laat maar weten via hstruik@gmail.com
