“Toen ik 8 was kreeg ik sclerose en moest ik een korset om. Dat was heel vervelend, want ik mocht niks. Maar mijn moeder wist raad: bij die ziekte moet je je rug altijd recht houden en zij kwam op het idee om een één wiel-fiets te kopen; daar moest je immers ook rechtop blijven zitten.”
Niet veel later kwam haar oudere broer met het nieuws dat er kinderen werden gevraagd voor een kinderprogramma. “Misschien is dat iets voor jou!” zei hij. Dat was niet aan dovemans-oren. ‘Ik schreef een brief en werd aangenomen”.
Dat programma heette Club Veronica, daar kon je heel veel leren over televisie-maken. Tijdens haar eindexamen kreeg ze een mail van Joop van den Ende; of ze een screentest wilde doen voor een nieuw bedrijf, MTV. Helaas ging het feest niet door. Hoewel ze werd aangenomen was er een probleem met de rechten.
Na de VWO vatte ze het plan op om naar Thailand te gaan. Daar hoorde ze van mensen die naar Japan waren geweest, dat je daar geld kon verdienen. Dat vond ze wel interessant. Eenmaal thuis legde ze het plan voor aan haar moeder en oma. De laatste sponserde haar met een retourticket en 1000 gulden. “Ik huurde een busje en reed van stad naar stad.”
Omdat haar visum was verlopen, moest ze terug. Weer ging ze verder met de studie en alsof het zo zijn moest, kreeg ze weer een berichtje van Joop van den Ende. Dat kwam mooi uit, want ze moest een stage kiezen. Ze schreef hem een brief en niet lang daarna nodigde hij haar uit voor een gesprek.
“Ik dacht dat het om de stageplek ging van 6 maanden, terwijl Joop me wilde hebben voor de presentatie van een grote show. Dat werd een groot succes.”. Een tv-ster was geboren.
“Toen ik 8 was kreeg ik sclerose (een ziekte) en moest ik een soort korset om. Dat was heel vervelend, want ik mocht niks. Maar mijn moeder wist raad.
Bij die ziekte moet je je rug altijd recht houden en zij kwam op het idee om een één wiel-fiets te kopen; daar moest je immers ook rechtop blijven zitten.”
Niet veel later kwam haar oudere broer met het nieuws dat er kinderen werden gevraagd voor een programma. “Misschien is dat iets voor jou!” zei hij. Dat was niet aan dovemans-oren. ‘Ik schreef een brief en werd aangenomen”.
Dat programma heette Club Veronica, daar kon je heel veel leren over televisie-maken. Tijdens haar eindexamen kreeg ze een mail van Joop van den Ende; of ze een screentest wilde doen voor een nieuw bedrijf, MTV. Helaas ging het feest niet door. Hoewel ze werd aangenomen was er een probleem met de rechten.
Na de VWO vatte ze het plan op om naar Thailand te gaan. Daar hoorde ze van mensen die naar Japan waren geweest, dat je daar geld kon verdienen. Dat vond ze wel interessant. Eenmaal thuis legde ze het plan voor aan haar moeder en oma. De laatste sponserde haar met een retourticket en 1000 gulden. “Ik huurde een busje en reed van stad naar stad.”
Omdat haar visum was verlopen, moest ze terug. Weer ging ze verder met de studie en alsof het zo zijn moest, kreeg ze weer een berichtje van Joop van den Ende. Dat kwam mooi uit, want ze moest een stage kiezen. Ze schreef hem een brief en niet lang daarna nodigde hij haar uit voor een gesprek.
“Ik dacht dat het om de stageplek ging van 6 maanden, terwijl Joop me wilde hebben voor de presentatie van een grote show. Dat werd een groot succes.”. Een tv-ster was geboren.
