Haar reis begon in Syrië. Door de oorlogsomstandigheden moest zij verhuizen naar Egypte, waar zij een grote uitdaging tegenkwam op het gebied van onderwijs vanwege de enorme druk op scholen. Maar ze gaf niet op. Ze zette een moedige stap, huurde met haar eigen geld een huis en begon samen met een groep Syrische vrijwillige leraren een kleine gratis school voor kinderen.
Na verloop van tijd groeide de school uit tot een echte onderwijsplek en kreeg zij officiële steun. Uiteindelijk verwelkomde de school ook kinderen van verschillende nationaliteiten.
Haar rol bleef niet beperkt tot onderwijs alleen. Ze zette zich ook humanitair in, vooral voor ouderen en vrouwen die alleen leefden. Ze bood hen steun, organiseerde activiteiten en deelde momenten die hun eenzaamheid verzachtten.
Later verhuisde zij, vanwege verblijfsproblemen, naar Nederland om aan een nieuw hoofdstuk in haar leven te beginnen. Daar begon zij opnieuw vanaf nul: ze behaalde haar rijbewijs, leerde de taal en werkte hard aan haar integratie in de samenleving.
Ze gebruikte haar talent voor onderwijs om kinderen met een taal- en spraakachterstand te helpen. Daarnaast gaf zij vrijwillig les aan kinderen die geen Arabisch spraken, omdat zij gelooft dat taal een middel is om mensen met elkaar te verbinden en geen barrière mag zijn.
In Nederland bleef zij actief betrokken bij vrijwilligerswerk. Ze organiseerde evenementen en werkte samen met de gemeente aan ideeën die bijdragen aan verbinding tussen verschillende culturen.
Vandaag de dag is zij een actief onderdeel van haar nieuwe samenleving. Ze voelt zich verbonden met de Nederlandse gemeenschap, gebaseerd op wederzijds respect, cultuuruitwisseling en het samen delen van het dagelijks leven.
Dit programma is mede mogelijk gemaakt door gemeente Almere afdeling Diversiteit en Inclusie
بدأت رحلتها من سوريا، ومع ظروف الحرب اضطرت للانتقال إلى مصر، حيث واجهت تحدياً كبيراً في التعليم بسبب الضغط الكبير على المدارس. لم تستسلم، بل أخذت خطوة جريئة، واستأجرت بيتاً من مالها الخاص، وبدأت مع مجموعة من المتطوعين من المعلمين السوريين تأسيس مدرسة صغيرة مجانية للأطفال.
مع الوقت، تحولت المدرسة إلى مساحة تعليم حقيقية، وبدأت تحصل على دعم رسمي، حتى أصبحت تستقبل أيضاً طلاباً من جنسيات مختلفة.
لم يتوقف دورها هنا، بل امتد إلى الجانب الإنساني، حيث كانت تهتم بكبار السن، خصوصاً النساء اللواتي يعشن وحدهن، فتقدم لهن الدعم، وتنظم أنشطة، وتشاركهن لحظات تخفف عنهن الوحدة.
لاحقاً، ومع صعوبة الإقامة، انتقلت إلى هولندا لتبدأ مرحلة جديدة. هناك، بدأت من الصفر مجدداً، حصلت على رخصة القيادة، وبدأت تتعلم وتندمج في المجتمع.
استغلت موهبتها في التعليم، وساعدت أطفالاً يعانون من تأخر في النطق، كما تطوعت لتعليم أطفال لا يتحدثون العربية، إيماناً منها بأن اللغة وسيلة للتواصل وليست حاجزاً.
في هولندا، شاركت في أنشطة تطوعية، ونظمت فعاليات، وتواصلت مع البلدية لتطوير أفكار تساعد على دمج الثقافات. وباتت اليوم جزءاً فاعلاً من مجتمعها الجديد، تحب الشعب الهولندي ويتبادلون معها الاحترام والثقافة والحياة اليومية
