Môgge Almere… Beste Ulysse Ellian | Column Ton Theunis

Het kwam volgens mijn actieve herinnering nooit eerder voor dat ik naar je schreef, maar die traditie krijgt nu een wending.

Toen je nog fractievoorzitter van de Almeerse VVD was, zag ik er het nut niet echt van in om je persoonlijk aan te spreken op de wijze waarop je de Floriade-plooien van je wethouders en je partij glad streek en ongetwijfeld zal mijn mening daarover jou ook niet bepaald hebben geïnteresseerd. 

Toen je naar het Binnenhof vertrok, vond ik dat dan ook een goed besluit. Vooral voor onze stad, zeg ik er eerlijk bij. En toen Franc Weerwind je achterna kwam en ik jullie zo met elkaar zag steggelen in een debat, ontkwam ik niet aan de gedachte dat ik naar een zouteloos toneelstukje zat te kijken met twee acteurs zonder ‘cliffhanger’.

Tot eergisteren. Toen hoorde ik je oprecht verontwaardigd, voor jou doen dan, praten over de activiteiten van Ridouan T.

Dagblad De Telegraaf was met de primeur gekomen dat kringen rondom het sujet gecommuniceerd zouden hebben over aanslagen op of ontvoering van Mark Rutte en prinses Amalia.

Bovendien had die krant ontdekt dat meneer T. briefwisseling voerde met Mohammed B., de moordenaar van Theo van Gogh. Koranverzen wisselen die jongens met elkaar uit, vermoedelijk met geheime codes daarin verborgen.

En daar, Ulysse, was jij verontwaardigd over. Nu weet ik dat je eerder al aan de bel trok over de al te grote vrijheden van ‘Noffel’ F., ook zo’n lekkertje uit Ridouans club, en dat die zijn advocaat op je af had gestuurd.

Ik weet dat je ook dingen hebt gezegd over het neefje van Ridouan, dat als advocaat gewoon bij zijn familielid op bezoek mocht. Zonder begeleiding, zonder meeluisteren. Nou, dat hebben we geweten.

Inmiddels zit ook dit neefje advocaat achter een dikke EBI-deur opgesloten, want hij bleek tijdens zijn bezoekjes heel geniepig geheime opdrachten van Ridouan te ontvangen en die aan de handlangers buiten door te geven. Je verwacht het niet, hè?

Het zou zomaar kunnen dat op die manier de opdracht tot moord op Peter R. De Vries werd gegeven. Dat zullen we helaas nooit weten.

Wat we wel weten, is dat na de moord op de onschuldige broer van een kroongetuige, de moord op diens advocaat Derk Wiersum en op Peter zélfs voor het ministerie van Justitie eindelijk duidelijk zou moeten zijn dat voor Ridouan T. en zijn organisatie geen enkel huisje heilig is.

Nee, niet echt. Maar vervolgens ontdekte men door afluisteren, meelezen en meekijken met de bezoekjes van neef advocaat, dat Ridouan een heleboel flappen had getrokken om één van drie door hem beraamde ontsnappingsplannen uit te laten voeren. Dat hij bezig was de adressen van zijn bewaarders te achterhalen. Dan begrijpt iedere Jodokus dat dat niet is om ze een kerstkaart te sturen, toch?

Na zoveel ‘incidenten’ mag ik toch aannemen dat ze het wel hebben begrepen op het ministerie? Dat Franc, die onze Rechtsbescherming hoort te bewaken, allereerst de rechten van de onschuldige inwoners beschermt?

Niet dus. Ridouan kon gewoon met een andere gevangene, veroordeeld voor een wanstaltige terreurdaad en in contact met andere fanatici, boodschappen uitwisselen. In de EBI! De Extra Beveiligde Inrichting! De gevangenis ín de gevangenis!

Na álles wat hieraan vooraf ging, zelfs na het op heterdaad betrappen van neefje advocaat, kon Ridouan in feite gewoon doorgaan met zijn criminele gedoe.

Pas sinds ze erachter zijn dat Mark R. en Amalia van O. op de ‘hitlist’ van Ridouan staan, mag hij geen koranverzen meer uitwisselen met Mo B.  Maar, Ulysse, de boodschap ligt kennelijk al op straat, de opdracht is mogelijk al gegeven. Dat weet jij minstens zo goed als ik.

Terecht heb je afgelopen week je vinger daarom opgestoken. Er is kennelijk toch iets goeds uit Almere daar in Den Haag terechtgekomen. Je houdt een alerte vinger aan de pols en, ik moet dat toegeven, daar ben ik je echt dankbaar voor. Er zijn al veel te veel onschuldige slachtoffers gevallen.

Maar pas juist daarom alsjeblieft ook heel goed op jezelf.

Written by